*من همیشه تلاش کردم این دنیا رو زیبا و رویاهام رو شدنی ببینم. اما انگار زندگی سختتر و بیرحمتر از اونه که سخاوتمندانه رویاهامون رو برآورده کنه. حقیقت اینه که رویاهای ما در کنار هم پر از تناقضه. این دنیا پر از تناقضه....
*یاد گرفتم فقط زمان میتونه نشون بده احساسات ما چقدر واقعی هستن!
*انقدر عاقل هستم که بفهمم این رابطه باید تموم بشه اما... انقدر شجاع نیستم که تمومش کنم.
*سرنوشت هرکس مشخصه. نمیشه با سرنوشت جنگید. ـ تقدیر یا سرنوشت به مسائلی مربوط میشه که دست ما نیست. شاید اگر من به عنوان فرزند یک کشاورز به دنیا میاومدم، تغییر دادن مسیر زندگی سخت و غیرممکن بود. اما همین سرنوشت من رو در موقعیتی قرار داده که خودم تصمیم بگیرم چی باشم. ـ داری دنیا رو آرمانی میبینی. ـ اگر دنیا رو آرمانی ببینیم، میتونیم اون رو آرمانی بسازیم.
*اهمیت جملات فقط به مفهومشون نیست. بستگی داره که چه کسی چنین جملهای رو میگه.
*دیگر چشمانش برق نمیزنند. انگار در آنها چیزی را میبینم که تا به حال ندیده بودم. غمی را میبینم که آشنا به نظر میرسد. غمی که برایم آشناست اما نمیشناسمش. آشناست و ناشناخته! درست مثل مفاهیم آخرین کلماتی که بر زبان آورده بود. چشم، روح، زیبایی...
*همهٔ آدمها تنهان. دوستان و اطرافیانمون فقط باعث میشن این تنهایی رو برای مدت کوتاهی فراموش کنیم.
*احساس آدمها خیلی زود تغییر میکنه. تصمیمی که با احساست میگیری، امکان پشیمونی داره. و وقتی پشیمون بشی، هیچ توجیهی برای تصمیمت نخواهی داشت. پس عاقلانه تصمیم بگیر و همیشه برای انتخابت دلیل کافی داشته باش.
*در کتابی خوندم که چشمها دریچه روحن. ـ تعبیر جالبیه. لبخند تلخی بر لب میآورد. سرش را آرام به چپ و راست تکان میدهد و سپس زمزمه میکند: ـ روح زیبایی داری... دایانا.
*وطن ما جایی نیست که در اون به دنیا اومدیم. جاییه که قلبمون به اون تعلق داره.
*شما بهترین هستید. من به شما ایمان دارم. ـ اما سیمین من... ـ اما چه کسی گفته بهترینها اشتباه نمیکنن؟